กระดาษสีขาวเขียนด้วยปากกาสีชมพูกับซองใบเดิมที่ดูคุ้นเคยเป็นอย่างดีส่งมาทุกครั้งมีคำว่ารัก ให้ฉันได้นอนฝันดีแต่อยู่ดีๆ ดูเหมือนเธอจะห่างหายไปส่งข่าวไปถาม คิดถึงเหลือเกินที่เธอไกลส่งไปแค่ไหน ไม่เห็นว่าเธอจะตอบกันแต่ในวันนี้ดีใจเหลือเกิน ได้รับด้วยใจที่สั่นเปิดอ่านอีกครั้ง อยากเจอถ้อยคำที่ดีเหมือนเคย* แต่คำที่ฉันได้เจอ แทบอยากจะหยุดหายใจเธอได้เจอใครที่ใกล้ที่ดีกว่าฉันเรื่องราวที่สัญญา เธอบอกว่าขอโทษกันอ่านถึงตรงนั้น น้ำตาก็ไหลไม่รู้ตัว** กระดาษสีขาวเขียนด้วยปากกาสีชมพูที่เคยให้ฉันเธอจะขอมันคืนด้วยไหมถ้าเธอต้องการจะคืนให้เธอ แค่ขอให้เธออภัยที่แผ่นสุดท้ายมันต้องลบไปด้วยรอยน้ำตา(*,**)

บอ..เคยสนจัยพูได๋..เบื่อ ชีวิตครัยชีวิตมัน..

..มนต์รักจิตกรรม...

visual art

..ง่ายๆๆ สบายจัยดี